Παιδικά γιαουρτάκια: πόσο κατάλληλα είναι για τα παιδιά;

Ένα υγιεινό και νόστιμο σνακ που επιλέγουμε για τα παιδιά μας, από πολύ μικρή ηλικία (συνήθως από 8 μηνών και άνω) είναι το γιαούρτι. Για να αποφασίσετε τι γιαούρτι να δώσετε στο παιδάκι σας, αρκεί να διαβάσετε την ετικέτα με τα συστατικά του. Να μην γράφει ζάχαρη!

Τα έτοιμα, ειδικά φτιαγμένα (βάση των διαφημίσεων!) παιδικά γιαουρτάκια με φρούτα ή με δημητριακά (με παιδικούς ήρωες να το καταναλώνουν για να είναι πιο ελκυστικά!) έχουν ζάχαρη! Γιατί; Είναι τόσο απαραίτητο; Όχι βέβαια! Μην θεωρείτε οτι είστε τυχεροί που το παιδί σας τρώει πολύ και μόνο αυτό το γιαούρτι! Αν το παιδί μάθει να τρώει από την αρχή απλό, σκέτο, ζωντανό γιαούρτι, χωρίς σοκολατάκια, δημητριακά και φρουτάκια (ακόμα καλύτερα να ξεκινήσετε να του προσφέρετε κατσικίσιο ή πρόβειο, το κλασικό με την πέτσα), θα αποφεύγει τα γιαούρτια με τη ζάχαρη! Οπότε κάνετε καλό και στην υγεία του αλλά και στα δοντάκια του!

Δοκιμάστε:

- σκέτο γιαούρτι

- γιαούρτι με 1 κουτ. γλυκού μέλι + κανέλα + λίγους ξηρούς καρπούς (εφόσον είναι το παιδί στην κατάλληλη ηλικία να φάει ξηρούς καρπούς)

- γιαούρτι μέσα σε smoothies (με φρέσκα φρούτα)

- γιαούρτι με 1-2 κουτ. σούπας βρώμη + λίγες σταφίδες

- γιαούρτι με 1 κουτ. γλυκού μαρμελάδα χωρίς ζάχαρη

- γιαούρτι με τριμμένο αγγουράκι

 

Ανθη Λαμπίρη Διατροφολόγος

Τα οφέλη του θηλασμού

Tο μητρικό γάλα είναι η ιδανική τροφή για τον πρώτο χρόνο του μωρού σας. O μητρικός θηλασμός θεωρείτε η καλύτερη μέθοδος σίτισης των βρεφών από όλους τους επαγγελματίες του κλάδου και αυτό γιατί έχει πολλά πλεονεκτήματα τόσο για το βρέφος όσο και για την ίδια τη μητέρα. Ο εγκέφαλος των βρεφών σχεδόν διπλασιάζεται σε μάζα στους πρώτους 6 μήνες ζωής, κάνοντας τα μοναδικά συστατικά του μητρικού γάλακτος, ειδικά τα λίπη, τόσο σημαντικά για τη βέλτιστη ανάπτυξη του εγκεφάλου! Tο μητρικό γάλα περιέχει αντισώματα που μεταφέρονται στο παιδί τις 2 πρώτες εβδομάδες σίτισης. Tο 80% περίπου είναι κύτταρα που σκοτώνουν τους ιούς και τα βακτήρια. Το μητρικό γάλα επίσης περιέχει βλαστοκύτταρα και ανοσολογικούς παράγοντες και ακόμη αλλάζει σε γεύση ανάλογα με το τι τρώει η μητέρα. Το ανθρώπινο γάλα είναι ειδικά σχεδιασμένο για «μικρούς» ανθρώπους, π.χ. περιέχει περίπου 4% λίπος. Ο θηλασμός προστατεύει από τις λοιμώξεις των αυτιών και του εντέρου, καθώς και τις αναπνευστικές λοιμώξεις, τον πρώτο χρόνο ζωής του παιδιού. Επίσης προφυλάσσει το βρέφος από λοιμώξεις όπως μηνιγγίτιδα, κολίτιδα, αλλά και από διαβήτη, αλλεργίες, το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου και διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος.

Αναπτυξιακές Διαταραχές της αδαμαντίνης στην νεογιλή οδοντοφυία.

           Οι Αναπτυξιακές Διαταραχές της Αδαμαντίνης (ΑΔΑ) είναι συνήθως συναντώνται στην κλινική πράξη, και μπορεί να είναι ορίζεται ως διαφοροποιήσεις στην ποιότητα και την ποσότητα του οδοντικού σμάλτου οι οποίες προκαλούνται από τη διαταραχή και / ή ζημιά στο όργανο της αδαμαντίνης (1,2) Η κλινική εικόνα και η σοβαρότητα του ελαττώματος εξαρτάται συνήθως από το στάδιο ανάπτυξης κατά τον οποίο επήλθε η προσβολή καθώς και την έκταση και τη διάρκεια της (3). Η Υποπλασία της αδαμαντίνης είναι μια ποσοτική ανωμαλία και παρουσιάζεται ως μια ανεπάρκεια της αδαμαντίνης, ενώ η υπενασβεστίωση είναι μια ποιοτική ανωμαλία της αδαμαντίνης με μεταβολές στην δομή και την διαύγειά της και  χρώμα λευκό, κίτρινο ή καφέ στις περιοχές προσβολής.(1,4).  Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί δείκτες που έχουν έχουν προταθεί για συγκεκριμένους τύπους προβλημάτων, όπως ο Dean και Thylstrup και Fejeskov που είναι δείκτες Φθορίασης(,5,6) ο Developmental Defect of Enamel (DDE) Index είναι πιο εύχρηστος και δημοφιλής(7). Σε σύγκριση με την μόνιμη οδοντοφυΐα, ο επιπολασμός του DDE στην νεογιλή  οδοντοφυΐα δεν έχει αναφερθεί επαρκώς.

Νεανικός διαβήτης και συσχέτιση με περιοδοντικές νόσους

Συγκεκριμένες ενδοκρινικές διαταραχές, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και ο υπερπαραθυροειδισμός συσχετίζονται με αυξημένη προδιάθεση για εμφάνιση νόσων του περιοδοντίου με μηχανισμούς που συνεχώς διευκρινίζονται. Ακόμη, οι διακυμάνσεις των γεννητικών ορμονών επηρεάζουν τους περιοδοντικούς ιστούς και ευνοούν την ανάπτυξη περιοδοντικής φλεγμονής. Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα μεταβολικό νόσημα που χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα(υπεργλυκαιμία). Η βάση της διαταραχής αυτής στο μεταβολισμό των υδατανθράκων είναι η ανεπαρκής δράση της ινσουλίνης στους ιστούς-στόχους. Η τελευταία οφείλεται είτε σε διαταραχή της έκκρισης ινσουλίνης από τα β-κύτταρα του παγκρέατος ή και σε ελαττωμένη ανταπόκριση των ιστών στην ινσουλίνη (ινσουλινική αντίσταση) Σύμφωνα με την τελευταία ταξινόμηση της ADA (American Diabetes Association) το 1997, οι δυο πιο συχνοί τύποι διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 1(παλαιότερα: ινσουλινοεξαρτώμενος) με κύρια διαταραχή στην έκκριση ινσουλίνης λόγω καταστροφής των β-κυττάρων του παγκρέατος και ο διαβήτης τύπου 2 ( μη ινσουλινοεξαρτώμενος) που είναι ο πιο συχνός και οφείλεται σε συνδυασμό διαταραχών στην έκκριση και στη δράση της ινσουλίνης.